DiaDame werd geboren in 1994, eigenlijk als spin-off van het USVA-videocollectief. Jothea Brouwer (vriendin en medecollectieflid) had de hoofdrol gezongen in mijn smartlapmusicalfilm 'Kegels liegen niet' en Jan de Ruiter, onze videodocent, had zich bij diezelfde gelegenheid verraden als zeer verdienstelijk gitarist. Jothea's stem en die van mij bleken mooi te kleuren samen, ik had nog een liedje liggen, dus besloten we mee te doen aan het Noord-Nederlands Liedjesfestival.
We wonnen de juryprijs en de publieksprijs. Vele optredens volgden: in theaters, op de radio, in café's, op literatuurfestivals, als entre act bij uiteenlopende gelegenheden (van bestuurlijke vergaderingen tot een opening van het schooljaar), in 'De literaire caravan' samen met vele schrijvers, enzovoort, enzovoort.
Recensenten prezen DiaDame ondertussen om de goede teksten ('een voorbeeld van hoe een goede liedtekst geschreven dient te worden', aldus het Nieuwsblad van het Noorden) en de mooie meerstemmige zang ('Zingen kunnen ze. En hoe!' aldus de Volkskrant).
>>>>>>>>>>>>>
Het werd tijd voor een cd. Het repertoire, dat eerst uit één nummer had bestaan, was inmiddels behoorlijk uitgebreid. In 1997 verscheen 'Hete adem', prachtig geproduceerd door Tiedo Groeneveld. Enkele nummers daarvan kun je horen bij 'Luisteren'.
In 1998 gingen we op tournee met een nieuw programma: 'Naakt'. Hier is helaas nooit een cd van verschenen, want:

Vanaf 1999 werd DiaDame steeds minder actief. Jothea en ik kregen het druk met jeugdtheatervoorstellingen. Optreden met DiaDame 's avonds en in het weekend (met bijbehorende nachtelijke uitspattingen) bleek zéér slecht te combineren met om 7 uur ('s morgens!) opstaan om fris en monter voorstellingen te spelen voor kindertjes op school.
De beslissing om ons meer op het jeugdtheater te richten was absoluut een goede, met slechts één MAAR. Hier is-ie:
Maar. Ik mis het. Het optreden met een eigen liedjesprogramma, gericht op volwassenen, bedoel ik. Ik zou het graag weer oppakken, maar het is niet iets wat je er 'even bij doet', het kost veel tijd, energie en concentratie om iets goeds neer te zetten. Volledige betrokkenheid.
Met een onvervuld verlangen valt gelukkig goed te leven. Het is zelfs wel fijn om er een paar te hebben. Dan is er nog iets te dromen.